Parowozownia w Pile
| Kraj | Polska |
| Województwo | wielkopolskie |
| Powiat | pilski |
| Miejscowośc | Piła |
| Adres | Teren stacji |
| Zbudowano | Początki XXw. |
| Zniszczono | 1945 |
| Odbudowano | 1947-1948 |
 |
|
Była wzorcowym obiektem dla kilku tego typu budowli w Europie.
W kształcie szesnastokąta z usytuowaną centralnie obrotnicą umożliwiała przemieszczanie lokomotyw
o długości do 11 m.
Wyposażono ją w trzy bramy wjazdowe co pozwalało na jednoczesne stacjonowanie 13 i obrządzanie 1-3 lokomotyw.
Hala główna ma średnicę 31 m i wysokość 16 m, otoczona jest nawą o szerokości 9,7 m i wysokości 6,2 – 8 m.
Kształt tego budynku, był wzorem m.in. dla parowozowni w Berlinie i Magdeburgu.
Parowozownia to budowla przeznaczona do postoju lokomotyw parowych.
Prowadzi się w niej wszelkiego rodzaju prace związane z ich bieżącym utrzymaniem: przygotowaniem do jazdy,
zabezpieczeniem po jej zakończeniu oraz wykonaniem drobnych napraw.
Towarzyszą jej inne budowle i urządzenia: warsztaty, biuro i dyspozytornia, szatnie, jadalnia, noclegownia,
magazyny (części, smarów, itp.), kotłownia, stacja pomp i zbiornik na wodę (wieża ciśnień)
oraz składowisko węgla.
Jeszcze na przełomie lat 80 i 90 ub. wieku okrąglak służył jako miejsce stacjonowania nieczynnych parowozów,
tendrów oraz jako warsztat, w którym szkolono przyszłych mechaników kolejowych. W 1991 roku zlikwidowano
Lokomotywownię I kl. w Pile.
W lipcu 2010 roku po ponad 10 latach starań parowozownia, wraz z dworcem Piła Główna została wpisana
do rejestru zabytków. Po latach starań budynek został wyremontowany.
Galeria Zdjęć
Zobacz na mapie
Zobacz również
